Een heerlijke oude dag in niemandsland

Jarenlang woont Jane Brommet in de Big City, hunkerend naar een rustig plekje. Een riant huis is niet haar ding. ,,Zonde om zoveel geld te betalen voor een hoop stenen. Ik wilde altijd al in de natuur wonen en het liefst alleen’’, vertelt de geboren Amsterdamse. Nu ze de pensioengerechtigde leeftijd inmiddels ruim is gepasseerd leeft ze samen met haar trouwe bejaarde pony’s het leven dat zij altijd heeft gewild. Omgeven door groen in een zelf gebouwd tiny house. ,,Ik ben zo blij!’’

Jane en haar pony’s dolgelukkig in verscholen stuk natuur

Ingeklemd tussen een rij bomen, die een weiland afbakenen, en een met riet omzoomde sloot langs een boerenakker ligt het domein van de 71-jarige voormalig ponymenner. Haar 2 hennetjes kakelen er vrolijk op los, terwijl 4 pony’s en 2 katten vanuit de geïmproviseerde stallen tevreden alles gade slaan. ,,Toen ik dit voor het eerst zag viel ik ervoor als een blok. Een beetje verscholen in het groen met allemaal hele grote bomen en een sloot. Ik kan enorm genieten van de Van Gogh-kleuren van de bomen en de slootkant’’, vertelt Jane, die ook dol is op het spotten van dieren met haar verrekijker. En dieren zijn er genoeg! Rond haar huisje heeft Jane, die door intimi ook wel liefkozend Tarzan of oma wordt genoemd, ook heel wat groen gecreëerd . ,,Zo gaaf! Ik heb nooit tijd gehad om te tuinieren, maar nu wel! Buiten heb ik een border met van alles erin.

Ze roept de Stichting Esha Ness in het leven

Na jaren professioneel met Shetland pony’s te hebben gewerkt in de vierspanwedstrijdsport besluit Jane daar gezien de ouderdom van het team een punt achter te zetten en maakt er een doel van om haar geliefde dieren een zo goed mogelijk oude dag te bezorgen. Dit doet zij in eerste instantie op het huurweiland waarop haar pony’s al jaren thuis zijn. Ze roept de Stichting Esha Ness in het leven om haar Shetland-senioren in contact te brengen met kinderen. Zo slaat zij 2 vliegen in 1 klap. De kids kunnen lekker in de natuur hun hoofd leeg maken en Jane’s lievelingen krijgen een heerlijk leven met veel aandacht en liefde. Als de eigenaar het terrein verkoopt moet de Amsterdamse echter met haar vierbenige kinderen na 34 jaar een andere locatie zoeken. ”Ik ben hulp gaan vragen bij de gemeente en kwam bij iemand terecht die volkomen snapte waar het mij om ging. Ik wilde gewoon mijn, toen nog 6, pony’s naar het einde begeleiden en dat in alle rust kunnen doen op een eigen stukje grond’’.

De gemeente bleek verplicht faciliteiten aan te leggen

Ondanks de liefde op het eerste gezicht voor haar nieuwe stekje is er ook een maar. ,,Het is een perfecte plek, maar geen enkele sociale controle. Aangezien mijn pony’s mijn gezin en familie zijn, zei ik no way dat ik ze hier alleen laat. Na veel gedoe vroeg ik de gemeente of het niet mogelijk zou zijn om in mijn pipowagen bij mijn pony’s te mogen wonen. Ik heb er nog 6 maanden voor moeten knokken, maar uiteindelijk kreeg ik een gedooghuurcontract. Er werd zelfs elektra, water en riool aangelegd, want de gemeente bleek verplicht in dat geval faciliteiten aan te leggen. Ook werden er betonnen platen neergelegd om de pipowagen op te plaatsen. En daar stond ik dan, omgeven door metershoog onkruid, dat echter de volgende dag al werd geklepeld. De pony’s waren een dag eerder al geïnstalleerd in hun van allemaal gerecycled materiaal gebouwde stallen.’’

Voor de stal zijn de kids van mijn club en ik gaan crowdfunden

Recycling is het toverwoord voor Jane geworden in haar droomleven. Zelfs haar tiny house is kringloop. ,,Mijn pipo komt van een groenvoorzieningsafdeling. Toen ik er voor het eerst binnen stapte overviel mij een gevoel van gekoesterd worden. Raar, maar waar. En dan die bovenraampjes, die open kunnen. Daar viel ik echt op. Het is een gegalvaniseerd ijzeren pipo van 7 meter lang en 2,45 meter breed met 6 raampjes, waarvan 1 kleintje, waar, denk ik, vroeger de wasruimte is geweest. Alles was keurig en onbeschadigd en na enige onderhandeling had ik m’n pipo!’’ De dag van 1 september 2017 is voor Jane een heus geluksmoment. Ze betrekt dan haar nieuwe huisje bij haar pony’s. ,,Ik heb de eerste dagen alleen maar zitten kijken naar de buitenkant. Ik kon het niet geloven. Ik had er altijd van gedroomd dat het ooit nog eens zou gebeuren: mijn eigen pipo.

Een klompenhok voor jassen, schoenen, een koelkast en vriezer

Het tweede leven van haar pipowagen inspireerde Jane tot meer kringloopspullen. ,,Ik leerde Marktplaats kennen en veel mensen in mijn omgeving konden wel iets missen om te helpen opbouwen. Voor de stal zijn de kids van mijn club en ik gaan crowdfunden.’’ Zo wordt een mobiele 2paardsstal omgetoverd tot douchecabine met toilet en wasmachine en slaapplaats en zorgen gekregen oude tuinhuisraampjes daar nu voor een goede ventilatie. ,,Aan de voorkant van mijn pipo heb ik een gratis gemeenteschuurtje via Marktplaats op de kop getikt, zodat ik een klompenhok heb voor jassen, schoenen en een koelkast en vriezer, die ik ook van Marktplaats heb, net als mijn mooie retrokachel. Binnen heb ik ook 2 oude stoelen, maar die nemen teveel plek in, dus ik ga zelf een bank timmeren. Geweldig om dat voor mezelf te doen. Het wordt steeds knusser.’’

Waterschapsschouwpad, prachtig Scrabble-woord

Bijna 3 jaar woont Jane op haar droomstekje in de natuur en is dolgelukkig. ,,Het dringt eigenlijk nu pas echt tot mij door dat ik mijn eigen tiny house heb. Ik ben zo blij! Ik kan ook al mijn poen in mijn laatste 4 pony’s stoppen en ze lekker verwennen. Ik heb een goed loonwerkersbedrijf gevonden om de rommel hier glad te maken en met gesponsord Super Horse Master-gras in te zaaien. Mijn pony’s mogen ook grazen op een deel van het waterschapsschouwpad, prachtig Scrabble-woord, dus ze zijn heel tevreden.’’ En dat is de Amsterdamse zelf zeker ook. ,,Dit alles is mijn paradijs.’’

Wil je meer lezen? Download dan editie 9 waar het hele artikel met Jane Brommet te lezen is.