Frieda is op afstand druk met tiny houses

Sinds 2018 heeft Klein Wonen Magazine een vaste rubriek “Appen met Frieda” waarbij Raymond Kool (redacteur) in gesprek gaat met Frieda over de movement “abroad”. Frieda zit door de coronacrisis nog steeds in Nederland te wachten totdat zij weer naar haar geliefde USA mag afreizen. Dat betekent overigens niet dat zij stil zit. Ze is op afstand druk genoeg met haar tiny housebezigheden in de Verenigde Staten. Dus voldoende stof om weer even lekker bij te appen.

Raymond Kool: Hoe is het? Nog steeds in NL, neem ik aan?

Frieda Bakker USA: Hier gaat het goed. Ik ben inderdaad in Nederland. Ik zou 2 april naar de USA vliegen, maar dat ging niet door. Ik zit hier op een goede plek, waar ik kan blijven zolang nodig. Ik heb mijn groene vingers hun gang laten gaan en heb op het moment een klein stukje tuin in het schooltuintjescomplex waar mijn zus de juf van is. Het is 2 bij 3 en het barst uit haar voegen! Heerlijk!

Raymond Kool: Nog nieuws uit de VS?

Frieda Bakker USA: Het small living-project in Amerika waar ik bij betrokken ben heeft vertraging opgelopen, maar gaat vooralsnog gewoon door. De doorstart daarvan én de mogelijkheid om weer te kunnen reizen zullen waarschijnlijk gelijk opgaan. Leuk project trouwens. Middenin de Rockies op 3 km hoogte, in Fairplay om precies te zijn.

Raymond Kool: Wow! Klinkt super. Wat is het precies voor een project?

Frieda Bakker USA: Het is een soort community, waarbij de term community ruim gezien moet worden. De buren weten van elkaars bestaan, van huizen, vakantiewoningen en plekken voor een RV (camper) of een THOW (Tiny House On Wheels) om te kunnen staan.

Raymond Kool: Mooi divers dus. Hoe ben je daar zo betrokken bij geraakt?

Frieda Bakker USA: In 2015, na mijn bezoek aan de Tiny House Jamboree in Colorado Springs, raakte ik verknocht aan de USA en ben gaan kijken naar de mogelijkheid voor het bouwen van een tiny house (TH) in de USA, met een fabriek. Maar ook daar in de USA, waar zet je het neer? Door mijn contacten leerde ik over deze community. Een kleine stukje land, in de bergen, niet alleen, TH vriendelijk. Ik ben me daarin gaan verdiepen. Mijn TH-contact had in de Village (het heet Whispering Aspen Village) geïnvesteerd en ruim 30 RV lots gekocht. Het doel was om deze op te knappen, af te maken, en beschikbaar te stellen voor THOWs.

In de TH movement, werd ik degene die op afstand huurders ging zoeken

Frieda Bakker USA: Van het een kwam het ander en door mijn eigen interesse en mijn netwerk in de TH movement, werd ik degene die op afstand huurders ging zoeken voor de beschikbare plekken. En een caretaker, met een DIY THOW. Op het moment dat het zover was werden ze in de verkoop gezet, de stukjes land. Ik ben daarbij gaan helpen. Had geen idee of dat zou werken met een oceaan ertussen (ik kan niet werken als ik daar ben dus heb ik dat opgepakt als ik in Nederland was) en een tijdsverschil. Ik ben het gewoon gaan doen!

Raymond Kool: That’s the spirit! En hoe pakte dat uit?

Frieda Bakker USA: Er waren ook 2 lokale makelaars bij betrokken, maar uiteindelijk heb ik het overgrote deel (85%!) via mijn netwerk kunnen verkopen! Ik mag wel mensen ontmoeten, netwerken en plaatsen bezoeken, dus ik ben er uiteraard meerdere keren geweest. Het is uiteindelijk een mix geworden van seizoenwerkers met een RV of een THOW. Op een gegeven moment was de helft van de beschikbare plekken voorzien van een THOW! Ik vind het tof dat ik daar, met mijn op afstand beperkte middelen, een bijdrage aan heb kunnen leveren!

Het deel van de Village waar de THOWs mogen staan heeft een groot nadeel. Officieel mogen ze er maar 6 maanden per jaar wonen. Dat mag dan verdeeld worden over het hele jaar, maar permanente bewoning is niet toegestaan. Dit is echter nagenoeg niet te controleren. De gemeente ziet het daarom gelukkig door de vingers en doet er niets aan. Terwijl ze weten dat er meerderen zijn die er echt wonen, in een RV of een THOW.

Raymond Kool: Gezien de verkoopcijfers hebben mensen blijkbar wel vertrouwen in dit gedoogbeleid. Zijn er al uitbreidingsplannen?

Frieda Bakker USA: Deze stukjes land voor THOWs zijn nu allemaal verkocht. Dezelfde ontwikkelaar heeft er nu een nieuw stuk naast bijgekocht. Het was ooit al de bedoeling dit te ontwikkelen dus veel papierwerk (bestemmingsplan etc.). is reeds gedaan. Er moet echter evengoed nog ontzettend veel gebeuren vooraf, maar daar ben ik nu dus ook bij betrokken. Dit worden Park Models van maximaal 399 sqft (37 m2). Dat valt daarmee ook nog binnen de terminologie van een TH in de USA.

Raymond Kool: Wel heel leuk om mee bezig te zijn, toch?

Frieda Bakker USA: Zeker. Dit is ook wat mij straks verder te wachten staat; werken aan dit project. Ik heb inmiddels alweer een hele wachtlijst van geïnteresseerden. Er komen ongeveer 45-50 huisjes. Ik denk daarnaast mee met de design van de huisjes, de lay-out van het project en daarmee co-creëer ik meer klein wonen-mogelijkheden! Het meedenken klinkt erg leuk, maar kan ook gebakken lucht zijn. Tegendeel is waar! Ontwikkelaars en investeerders kunnen vaak niet relateren aan de behoefte van mensen die graag kleiner willen wonen. Dat niet relateren vertaalt zich dan vervolgens bijvoorbeeld in onpraktische indelingen van de huisjes. Daar zit mijn meerwaarde in.


Foto’s: ©Frieda Bakker

Frieda Bakker is nieuwsgierig en wil zoveel mogelijk ervaren. Ze is een van de pioniers binnen de tiny house movement in Nederland, maar na een bezoek aan de Amerikaanse Tiny House Jamboree is haar wens een tiny house te bouwen aan de andere kant van de oceaan. Inmiddels is zij nauw betrokken bij de movement in de VS en wil zij met haar bedrijf mensen voorzien van kleine, duurzame en financieel haalbare woningen met een stuk land. Schrijven is een van haar hobby’s, waarmee zij zich uitleeft op haar blogpagina My Tiny House

Het volledige artikel ‘Appen met Frieda’ is te lezen vanaf pagina 42 in editie 9 van Klein Wonen Magazine.