Klein wonen in hofjes in Haarlem

Midden in de binnenstad van Haarlem ligt het Hofje In den Groenen Tuyn. Het is een oud statig huis, dat in 1616 uit een erfenis van Catarina Jansdochter Amen is aangekocht om er een hofje met 20 woningen rond de binnentuin te stichten. Inmiddels telt het schilderachtige hofje 17 woningen. Klein Wonen Magazine had er een bijzondere ontmoeting.


Foto: Hofje In den Groenen Tuyn

Het is nog steeds alsof je een groot herenhuis binnenkomt als de deur aan de Warmoesstraat 23 open gaat. Het daglicht vult gul de statige hal met houtwerk. Het groen uit de binnentuin lonkt. Eenmaal buiten blijkt dit geen huis, maar een hofje met piepkleine huisjes en heren mogen hier zelfs helemaal niet wonen. Bewoonsters genieten van het zonnetje in een stoel of op een bankje bij hun voordeur. Het is heerlijk rustig toeven in het Hofje In den Groenen Tuyn, dat slechts twee uurtjes per dag voor het publiek te bezoeken is. Aan de andere kant van het hofje haalt Kirsten Kabbe Ytterbø relaxt haar krantje op bij de brievenbussen aan de Lange Veerstraat. Ze is verknocht aan dit hofje. ,, Ik ben niet Nederlands, maar kom uit Noorwegen. Ik heb drie jaar gewoond in een huisje verderop in dit hofje. Toen mijn vader slecht werd ben ik enkele jaren teruggegaan naar Noorwegen, maar na het overlijden van mijn vader wilde ik graag weer terug naar Nederland. Ik heb dan ook meteen met de regent gebeld en gezegd: wil je mij alsjeblieft op de wachtlijst zetten. En nu woon ik alweer vier jaar in dit hoekwoninkje.’’

Als het aan haar ligt gaat ze hier nooit meer weg. ,,Ik vind het heerlijk om hier te wonen. Midden in de stad en dan toch zo rustig. Als ik familie uit Noorwegen over krijg en ze stappen het hofje binnen, dan zeggen ze meteen wow!. Het is echt heel mooi wonen hier en het contact tussen de bewoners onderling is goed. Niet dat we de drempel bij elkaar stuk lopen, maar we helpen elkaar als het nodig is. Je hoort tegenwoordig vaak dat mensen graag mensen om zich heen zouden willen hebben, die hen helpen als ze ziek zijn of mantelzorg nodig hebben. Dat is het nieuwe wonen en dan komen ze weer terug op hofjes’’, lacht Kirsten, die graag over de rijke historie van haar bijzondere hofje vertelt. ,,Het is nog steeds een hofje alleen voor vrouwen. De woningen zijn hier maximaal 45 m2 groot. Vroeger woonden hier de arme vrouwen van Haarlem, die alleenstaand of weduwe waren. Er was ook een naaiatelier, zodat er werk was. Zij kregen ook eten, zoals groenten en aardappelen. Na een bepaalde tijd mochten de vrouwen geen mannen meer ontvangen op het hofje. Als er toch bij iemand een man werd gezien dan werden de vrouwen gestraft. Dan kregen ze bijvoorbeeld enkele dagen geen aardappelen of groenten.’’

Tegenwoordig is mannelijk bezoek uiteraard geen probleem meer en struinen er ook dagelijks nieuwsgierige mannelijke toeristen rond. Kirsten kan prima leven met de pottenkijkers. ,,Ik vind het niet erg dat er regelmatig toeristen door ons hofje lopen. Dat weet je ook als je hier komt wonen. Dat staat in de reglementen. Ook als er buiten de openingstijden toeristen aanbellen neem ik ze nog wel eens mee naar binnen. Dan zeg ik: loop maar mee, jullie zijn mijn gasten.’’ De Noorse is er wel iets voorzichtiger mee geworden dan in het begin. ,,Een keer stond er rond vijf uur een Franse gids met twee mensen voor de deur en ik nodigde hen uit om toch even binnen te kijken. Ik deed de deur open en voor ik wist kwam er een groep van zo’n vijftig mensen binnen. Het waren er dus veel meer! Ik dacht meteen oh jee, dat is niet goed. Er zaten bewoners voor hun deur een beetje te zonnebaden en toen kwamen al die mensen het hofje in. Ze hebben later ook tegen mij gezegd dat mag je nooit meer doen!.’’

Als we brutaal vragen of we ook een kijkje bij haar binnen mogen nemen nodigt zij ons hartelijk uit. De hal is niet groter dan een bezemkast, maar biedt plek genoeg voor de kapstok, die sfeervol gedecoreerd is met 2 oude langlauflatten en herkenbare gele houten klompen. Noorwegen meets Holland! De woonkamer met keukentje is ongeveer 3 bij 3 meter. Kirsten neemt plaats op haar luie bank in het sfeervolle vertrek en vertelt dat ze altijd al graag klein heeft gewoond. ,,Ik heb gestudeerd in Groningen. Ik woonde toen in een echt studentenappartementje waar van alles aan mankeerde. In Noorwegen heb ik met mijn man wel in een grotere woning gewoond, maar ook daar heb ik in een heerlijk knus klein huisje gewoond. En natuurlijk hier in het hofje. Ik vind het heerlijk om zo klein te wonen. Ik ben bijvoorbeeld helemaal niet van het schoonmaken, dus dan is klein wonen ideaal. En waar heb je al die ruimte nou voor nodig?’’, aldus de Noorse Haarlemse.

Dit artikel maakt onderdeel uit van een uitgebreide special over ‘Haarlem’ in Klein Wonen Magazine editie 2