Tiny pleasures van Elke Rabé

Het mooie aan klein wonen en ontspullen is dat hetgene wat overblijft me in het algemeen heel blij maakt. Ook stimuleert het een eigenschap die ik gelukkig al goed ontwikkeld had. Ik kan heel tevreden zijn met wat er is en gelukkig worden van kleine dingen. Betekent dit dat ik heel spartaans leef en aan het afzien ben in mijn tiny house? Nee, integendeel. Ik heb gezorgd voor een comfortabele basis en ik geniet er elke dag van. Blij ei? Ja, zo word ik regelmatig genoemd en daar ben ik stiekem nog trots op ook. Er is ook ruimte voor de andere kant. Ik doe dan ook nooit alsof, maar deze tiny pleasures heffen dat ruimschoots op.

Persoonlijk interieur

Binnen heb ik dan ook zoveel mogelijk afgestemd en ontworpen op de spullen die ik al had. Enerzijds omdat ik niets nieuw wilde kopen, anderzijds omdat ik niets wilde weggooien, want veel van mijn spullen hebben een emotionele waarde. Het meeste heb ik gekregen, omdat ik eigenlijk nooit veel koop voor mezelf. Doordat vrijwel elk meubelstuk of object voor mij verbonden is aan een persoon hecht ik veel waarde aan wat ik wél heb. Verder heb ik veel gebruik gemaakt van restmaterialen; gewoon omdat het leuk is van afval nieuwe dingen te maken. Zo is mijn aanrecht gemaakt van oude vloerdelen en heb ik restjes verf van vrienden gebruikt die dat al jaren ergens in de garage hadden staan. Een oud schoolbord is nu opklaptafel, een oude balk fungeert als prachtige bedrand en oude aardappelkistjes heb ik omgetoverd tot bank met opslagruimte. Het pronkstuk in mijn huis is een erfstuk: de secretaire van mijn oudtante. Een secretaire in een tiny house lijkt een onlogische keuze, maar het blijkt enorm handig te zijn.

Koffie

Ik begin de dag altijd met een overheerlijke kop Moyee coffee. Ik heb een Quickmill espressoapparaat. Ook dat lijkt misschien raar in een tiny house; zo’n enorm apparaat, maar het valt me op dat meer tiny house bewoners kiezen voor goede koffie. Mijn idee: liever een paar écht lekkere koffiemomenten per dag dan ongemerkt smerige koffie wegwerken om het koffiedrinken. Ik heb mijn aanrecht zelfs ontworpen op de afmetingen van het apparaat, want waarom zou een aanrecht overal 60 cm diep moeten zijn? Links gebruik ik alleen het espressoapparaat en is hij 40 cm diep, rechts waar het authentieke Etna gastoestel staat is het precies de diepte die ik nodig heb voor de voorraadkratten die eronder staan. Dat is het voordeel van je eigen interieur ontwerpen: alles is mogelijk.

Dakraam

Ik heb in de Alpen gewoond en daar viel het me altijd op hoe fantastisch de sterrenhemel eruit kan zien. Ik ging er speciaal nog voor naar buiten ’s avonds. In mijn tiny house heb ik het beter bekeken: ik ontwierp een openslaand dakraam boven mijn bed. Het levert niet alleen een prachtig uitzicht op die sterrenhemel ’s nachts, het is natuurlijk ook heerlijk om met het raam open te slapen, zeker in de zomer. En het kan verrassend vaak, kamperen op een dik matras; echt heel luxe. Bovendien zorgt het raam voor een heel lichte uitstraling in de woonkamer overdag. Ik heb mijn bed namelijk los hangen in de ruimte. De trap gaat er achter langs en ik heb er geen verdieping van gemaakt. Het licht komt dus het hele huis in.

Openslaande deuren en draai-kiep ramen

Ook op andere plaatsen heb ik gekozen voor veel lichtinval. Ik heb het snel koud en ik houd ervan om in de zon te zitten, dus ik heb overal mogelijkheden gecreëerd om, ook in de winter, in de zon te kunnen zitten. ’s-Ochtends word ik al wakker met de zon op mijn gezicht door het raampje boven op oost. Ook dit raampje kan open, wat voor zowel ‘s nachts als het ontbijt heerlijk is. Op de zuidoosthoek heb ik twee grote ramen gecreëerd waar ik de hele ochtend in de zon kan zitten en wat prettig licht op mijn werksecretaire geeft. Later schijnt de zon dan door twee enorme openslaande deuren naar binnen. Het is heerlijk om in januari al met de deuren open te zitten en écht dat kan! Ook over een fijn binnenklimaat heb ik goed nagedacht bij alle ramen. Alles kan tegen elkaar opengezet worden, waardoor de warmte er in een paar minuten uit is. Op de lange gevels heb ik in tegenovergestelde hoeken grote draaikiepramen ontworpen, zodat er altijd lucht door de ruimte kan stromen.

Panoramaraam

Omdat ik wist hoe mijn huis zou komen te staan en het meest prachtige uitzicht in noordelijke richting is, heb ik geko-zen voor 2 panoramaramen op het noorden. 1 op ooghoogte beneden en 1 ter hoogte van mijn bed. Beneden kijk ik uit over de polder, een wijds uitzicht met alleen maar natuur. Ik zette tijdens de bouw wat Playmobil poppetjes in het kozijn, waar ik later klimmers van wilde maken. Ze zijn nooit meer weggegaan, want het lijkt net alsof ze in een schilderij staan en geeft een super leuk effect. De klimpoppetjes hangen nu in de verlichting bij het bovenste panoramaraam. Vanaf mijn bed kan ik er iedere avond een schitterende zonsondergang door bekijken.

Aluminium kozijnen

Over ramen gesproken, ik heb er bewust voor gekozen hier niet op te bezuinigen. Het is heel belangrijk dat een huisje als dit goed wind- en waterdicht is. Je zit anders al snel op de tocht of in een waterballet. Ook zocht ik naar iets wat onderhoudsarm zou zijn. In mijn zoektocht ging ik voor de zekerheid ook naar niet-houten kozijnen kijken, eigenlijk om ze definitief uit te sluiten, want ik houd niet van kunststof kozijnen. Het is mooi, solide, volledig tochtvrij en inderdaad onderhoudsvrij.

Onderhoudsarme gevel

Ook voor de gevel zocht ik naar een onderhoudsvrije bekleding, liefst ook duurzaam natuurlijk. Ik vond een bedrijf dat populierenhout uit Nederland thermisch bewerkt waardoor het niet geverfd of gelakt hoeft te worden. En omdat het uit Nederland komt, onder meer van bomen langs de snelwegen die tóch gekapt moesten worden, is het ook duurzaam in de andere zin van het woord. Ik heb gekozen voor een opengevelbekleding die speels vormgegeven is. Het gaat zo mooi op in het landschap en is toch niet te strak.

Klimwand

Ik zocht ook een persoonlijke en originele gevelbekleding. Mijn hele huis is heel erg afgestemd op mijzelf, mijn persoonlijkheid, mijn passies, dus ik wilde dit doortrekken naar de buitenkant. Ik ben altijd fervent buitensporter geweest en er is maar één plek waar ik heimwee naar heb gehad: de bergen. Dus ik bedacht klimgrepen op mijn huis. Iedere klimgreep op zichzelf heeft ook weer iets persoonlijks, want ik heb iedereen die me na aan het hart ligt en die me geholpen heeft dit huis te realiseren als eervol bedankje een greep op mijn huis gegeven. Ze schreven de meest prachtige teksten op de achterkant en als ze straks weer gemonteerd zijn op mijn rots-look cetrisplaten, word ik als het ware omringd door al mijn vrienden. Prachtig toch?

Map-a-Wall

Als kers op de taart heb ik nog een heel mooi cadeau van een volstrekt onbekende gekregen. Op de zwarte platen naast de openslaande deur kreeg ik een enorme rvs wereldkaart van Map-a-wall.

Ik kan ontzettend genieten van al deze persoonlijke details die je aan een zelf ontworpen tiny house kan toevoegen. Al met al zijn de tiny pleasures die ik beschrijf natuurlijk lang niet allemaal tiny. Ze bieden me in elk geval het comfort wat een écht huis hoort te hebben, want het is niet alleen een huis maar hoort ook een thuis te zijn. Een veilige basis waar je je helemaal jezelf kan voelen.

Foto’s: ©Elke Rabé

Onder het motto MY Tiny HomE – Live Simply (MYTHELS) bouwt Elke in 2017 haar eigen huisje. Nu is MYTHELS 2 er en woont zij heerlijk in het polderlandschap rond Utrecht. Voor Klein Wonen Magazine belicht zij iedere editie op haar eigen wijze het fenomeen klein wonen.

Het volledige artikel is te lezen vanaf pagina 43 in editie 6 van Klein Wonen Magazine