Zuurstokroze tiny house is alles voor ons

,,Waarom de grens opzoeken van wat je kan betalen in plaats van kopen wat je echt nodig hebt?” Mooi rood is niet lelijk. Dat geldt ook voor roze. Het gezin De Wit heeft hun grote doorzonwoning ingeruild voor een zuurstokroze tiny house in het Almeerse Oosterwold. Hoewel niet alles perfect is leeft het drietal nu wel een rustiger, betaalbaarder en natuurrijker leven.

Knalroze tiny woning in ons Oosterwold

Op een regenachtige donderdagmorgen vraag ik Hendrik-Jan, Inge en Doris de Wit het hemd van hun lijf omtrent de knalroze tiny woning in ons Oosterwold. In de 34 m2 grote woonkamer is er ruimte genoeg om op gepaste afstand van elkaar te zitten. De 2 teckels, Saartje en Teuntje, liggen gemoedelijk bij ons op de bank. Op de prangende vraag hoe ze op het idee zijn gekomen om hun huisje knalroze te schilderen antwoordt Hendrik-Jan: ,,Ik wilde een kleur die opviel, vrolijk was, controversioneel en die hier in Oosterwold nog niet voorkwam. Eigenlijk was de kleurkeuze de hekkensluiter van het aanbestedingsproces en toen de aannemer vroeg welke kleur het huis moest worden zei ik: ach, doe maar roze.’’ De aannemer vroeg nog of ze gedekt roze wilden, maar Inge was resoluut. ,,Ik zei: zuurstokroze! Ik dacht als het ons niet bevalt, kunnen we het altijd nog overschilderen.”

In plaats van pauzeren op het gemeentehuis

Door de coronamaatregelen verblijft het drietal dit voorjaar veel in hun tiny house, omdat ze (bijna) alles vanuit huis moeten doen. De in Rotterdam geboren Hendrik-Jan (44) werkt als fulltime redacteur bij de Gemeente Almere, Inge (48) werkt op een BSO en Doris (15) zit op het Trinitas Gymnasium. ,,Ik heb er weinig last van gehad, omdat ik me terug kon trekken in mijn eigen kamer. Verder hebben we geprobeerd elkaar te vriend te houden”, grijnst Doris, die net als Inge in Almelo het levenslicht zag. ,,Nou, het gaf soms wel eens hilarische taferelen,” zegt Inge. ,,Vooral wanneer Doris een online les voor school volgde, Hendrik-Jan een telefonische vergadering voerde en ik aan het werk was met de naaimachine.” Hendrik-Jan heeft als werkplaats het bureau in de woonkamer, waar Inge ook haar naaimachine heeft staan. ,,Gelukkig kon ik af en toe vluchten door op locatie te werken en was er een uitwijkmogelijkheid voor Hendrik-Jan om naar het gemeenschappelijke gebouw te gaan.’’

Een hypotheekvrij leven

Het roze huisje is omringd door een 900 m2 grote tuin. Daarin groeien artisjokken, bessen, bramen, pruimen, appels, peren, mispels, kersen en kweeperen. Het is de bedoeling om er een voedselbos van te maken op basis van permacultuur. ,,Ja!’’, zegt Hendrik-Jan enthousiast. ,,Hier in Oosterwold heb ik er een nieuwe hobby bijgekregen.” Bewoners van Oosterwold zijn verplicht om op 50% van hun kavel stadslandbouw te beoefenen. Voordat de familie De Wit hun tiny woning betrekt, bewonen ze een groot huis van zo’n 136 m2 met een 80 m2 grote tuin in de Almeerse Stedenwijk. Ten tijde van de crisis verliest Hendrik-Jan zijn baan, waardoor hij en Inge zich bewust worden van hun hoge hypotheek. Daarnaast staat het huis onder water, wat ervoor zorgt dat ze zich gaan verdiepen in een oplossing voor dit probleem. Geïnspireerd door het boek Een hypotheekvrij leven van Gerhard Hormann, besluiten Hendrik-Jan en Inge om, voor zover dat mogelijk is, extra aflossingen te doen op hun hypotheek teneinde goedkoper te kunnen gaan wonen.

Waar mogelijk wordt de fiets gepakt

Uitgaande van hun nieuwe mindset, van wat kan ik me veroorloven naar wat heb ik nodig?, besluiten ze een tiny house te laten bouwen in het experimentele Oosterwold. Hun nieuwe motto is dan ook minder kopen zonder concessies te doen aan comfortabel wonen. ,,Waarom de grens opzoeken van wat je kan betalen in plaats van kopen wat je echt nodig hebt?”, is de vraag die vele anderen zich volgens Hendrik-Jan misschien ook eens zouden moeten afvragen, Het schrikbeeld van het werkloos worden heeft een positief gevolg: de woonkosten van de tiny woning zijn laag. Er moet wel heel gebeuren eer ze dit niet meer kunnen betalen. Het huis heeft een bruto vloeroppervlakte van 74 m2. De dikke geïsoleerde muren nemen zoveel ruimte in dat er uiteindelijk 62 m2 aan vloeroppervlakte overblijft. Deze is onderverdeeld in een keuken/woonkamer van 34 m2, slaapkamer van Doris 8 m2, slaapkamer Inge en Hendrik-Jan 11 m2, badkamer 5 m2 en een hal van 4 m2. Als verwarming hebben ze een kachel en voorzien bijna geheel zelf in hun energiebehoefte door middel van zonnepanelen, die zich op het dak bevinden. Voor de sport kijken ze waar ze nog meer op kunnen bezuinigen. In de winter komt de thermostaat niet hoger dan 16 graden. Om het niet te koud te krijgen heeft Inge dekbedden voor op de bank gemaakt.

De grote boodschappen doe ik gelijk vanuit mijn werk

In Oosterwold woon je verder van voorzieningen als winkels en scholen en dat vergt wel wat aanpassingen van de familie. Waar mogelijk wordt de fiets gepakt. Doris trapt elke schooldag zo’n 28 km heen en weer naar school en is dan minimaal zo’n 45 minuten enkele reis onderweg. ,,Als ik tegenwind heb en het regent dan wordt dat zomaar 55 minuten. In de winter is dat, omdat het dan nog donker is, niet altijd even prettig,” zegt de scholier. Hendrik-Jan geniet van zijn ritjes op de fiets naar zijn werk. ,,Het enige nadeel is dat ik met een rood hoofd en wat bezweet op mijn werk aankom”, zegt hij lachend. ,,De grote boodschappen doe ik gelijk vanuit mijn werk“, zegt Inge, die de auto meestal meeneemt. ,,Op deze manier besparen we geld en het milieu,” voegt Hendrik-Jan toe.

In de winter valt het me een stuk zwaarder

Toch is niet alles perfect. ,,In de zomer is het hier geweldig wonen, maar in de winter valt het me een stuk zwaarder,” vertelt Hendrik-Jan openhartig. ,,Dat komt omdat hij in het vorige huis een hele zolder voor zichzelf alleen had. Daar kon hij zonder dat hij ons stoorde zijn hobby’s beoefenen”, zegt Inge. Haar partner knikt instemmend. ,,Ja, ik heb last van de donkere dagen. In dit huis komen ze meer op me af dan in een groter huis. Voorheen kon ik me op mijn zolder terugtrekken, waar ik dan in alle rust kon schrijven, bloggen, dichten, lezen of op mijn harmonium spelen. Omdat ik daar minder contact met de buitenwereld had, had ik er minder erg in.’’ Ook Doris geeft toe dat ze in de winter moeilijke momenten heeft. ,,Als het regent, koud en donker is, vraag ik me wel eens af waarom we hier zijn komen wonen. Maar zodra de zomer aanbreekt ben ik die gedachte alweer vergeten”, zegt de tiener, die houdt van Doris acteren, zingen, lezen, fietsen en ukelele spelen. Inge houdt van tekenen, lezen, naaien, series kijken en het houden van honden.


 
Ondanks de enorme veranderingen die het kleiner wonen en het Oosterwoldse leven met zich meebrengt, willen ze alle 3 niets anders meer. ,,Hier zie je de hele dag wat er buiten gebeurt. Daardoor voelen we ons meer verbonden met de natuur. Verder hebben we minder financiële verplichtingen. Dat alles bij elkaar is precies wat we nodig hebben”, besluit Hendrik-Jan.

Wil je meer lezen? Download dan editie 9 waar het volledige artikel in staat of andere edities van Klein Wonen Magazine in onze webshop.